GREEK SURNAMES <noreply+feedproxy@google.com>

Προς

l.tzeferakos@yahoo.gr

Ιαν 4 τις 3:21 π.μ.

GREEK SURNAMES

Posted: 03 Jan 2016 02:36 PM PST

Όλη η ηγετική τάξη των ρωμαίων ήταν ελληνομαθής.-------

Η ελληνομάθεια τους αυτή δεν ήταν λόγω του φιλελληνισμού τους αλλά λόγω του ρωμαϊκού επεκτατισμού τους. Ήταν ένα εργαλείο , ένα όργανο για τα επεκτατικά τους σχέδια.-----

Ο Κάτωνας γράφει «όσο χαίρομαι που η αυτοκρατορία επεκτείνεται, όσο χαίρομαι που διασχίζουμε την Ελλάδα και την Ασία , τόπους γεμάτους από σαγηνευτικά αντικείμενα… όσο χαίρομαι που βάλαμε χέρι τους θησαυρούς των βασιλιάδων… άλλο τόσο φοβούμαι μήπως αυτά αιχμαλωτίσουν εμάς και όχι εμείς εκείνα… Σήμα κινδύνου ήταν, πιστέψτε με, τα αγάλματα που μεταφέρθηκαν από τις Συρακούσες»(Τιτος Λίβιος ,Ιστορίαι, ΧΧΧΙV, 4, 2-3) Βέβαια θεωρεί ότι ήταν νομιμότατη η αρπαγή των ελληνικών καλλιτεχνημάτων. Τα πήρανε, λέει , με το «Para belli jure» «δίκαιο του πολέμου».
Ο δε Κικέρων επειδή τόλμησε κάποτε να εκφώνηση λόγω στα ελληνικά , Δέχτηκε την επίθεση του πραίτορα Λεύκιο Καικίλο Μέτελλο που «Μου είπε πως ήταν φοβερό αυτό που έκανα. Να μιλήσω ελληνικά»(Action secunda in C.Verrem II, 4 , 147).

O Κράσσος που εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέα (Κικέρων) στον διάλογο «Περι ρητορικής» λέει: «Καλό θα ήταν να δείχνει ο Ρωμαίος ρήτορας πως δεν έχει υποστεί καμία ελληνική επιρροή.» «nullam Graecorum rerum significationem daret»( De oratore, II , XXXVI, 153) και από εδώ και κάθε τόσο διευκρίνιζε, για να προλάβει δυσαρέσκειες και παρεξηγήσεις «Δεν συνηθίζω πια να χρησιμοποιώ τα ελληνικά στον λατινικό λόγω αλλά τα λατινικά στον Ελληνικό» (Tusculanae Disputationes , I , 15) .

Ο στρατοκράτης Γάιος Μάριος δεν έκρυβε το μίσος του για την ελληνική γλώσσα, «έλεγε πως είναι γελοίο κανείς να διδάσκεται από υπόδουλους» «ως γελοίον γράμματα μανθάνειν ων οι διδάσκαλοι δουλεύοιεν ετέροις»(Πλούταρχος , Μάριος , 2)
Υποβίβαζαν οι Ρωμαίοι την ελληνική γλώσσα και έτσι καταπολεμούσαν ένα δύσκολο αντίπαλο στον πολιτιστικό πεδίο, συρρίκνωναν την ιδεολογική επιρροή.( Βαλέριος Μάξιμος , De oratore , II , XXXVI, 153).

O Ελληνισμός ήταν απλά, σε κάποιες περιόδους, ένα όπλο επεκτατισμού. Τίποτα περισσότερο!

Άλλωστε ο Κικέρων έλεγε «πως η λατινική δεν είχε φτωχό λεξιλόγιο – κι ας είχει ο ίδιος παλαιότερα και πολλοί άλλοι επισημάνει την πενία της – αλλά αντίθετα τώρα είναι πλουσιότερη από τη Ελληνική»! «nos non modo non vinci Graecis verborum copia esse in ea etiam superiors»(Ciceronis ,De Finibus Bonorum et Malorum III , II , 5)

Κάτων (234-149 π.Χ.)

Ο Κάτων ήταν ένας Ελληνομαθέστατος Ρωμαίος ανθέλληνας και μισέλληνας .

Έλεγε «πως οι Ρωμαίοι θα χάσουν την δύναμη τους αν εκμάθουν την ελληνική γλώσσα» «ως απολαύσι Ρωμαίοι τα πράγματα γραμμάτων Ελληνικών αναπλησθέντες» (Πλούταρχος , Μάρκος Κάτων 23)..

Χαρακτήριζε φλύαρο τον Σωκράτη , καταστροφέα των πατρίων ηθών και κήρυκα της παρανομίας. Θεωρούσε γελοίο που οι μαθητές του Ισοκράτη σπούδαζαν πλάι στον δάσκαλο μια ολόκληρη ζωή «Λές και θα ασκούσαν τη ρητορική τέχνη τους στον Άδη στο πλευρό του Μίνωα»(Πλούταρχος Μάρκος Κάτων 23). Κατηγορούσε τον Μάρκο Καίλο ότι έγραψε ποιήματα στα ελληνικά.

Όποιος έγραφε κάτι, μια λέξη καλή για τους Έλληνες χαρακτηρίζονται ως αντικοινωνικό και αντιπατριωτικό στοιχείο!
Κατηγορούσε δημόσια τον Πόπλιο Σκιπίωνα Κορνήλιο(Πρεσβύτερο Αφρικανό) κατά τον πόλεμο της Λιβύης για επίμεμπτες ελληνικές συνήθειες –έκανε παιδαριωδίες σπαταλώντας τον καιρό του στις παλαίστριες και τα θέατρα. «και διατριβάς αυτού μειρακιώδεις εν παλαίστραις και θεάτροις»(Πλούταρχος , Μάρκος Κάτων).

Δεν δεχόταν μόνο ύβρης από τον Κάτων αλλά από όλη την «συντηρητική» πτέρυγα της εξουσίας, τον κατηγορούσαν για «Ελληνικά ήθη». Τον κατηγορούσαν επειδή φορούσε στη σχολή ελληνικό μανδύα και σάνδαλα, σεργιανούσε στα γυμνάσια και είχε στο νου του ελληνικά βιβλία!
Ο Κάτων κατάφερε με πίεσης στην σύγκλητο και ανθελληνικά και μισελληνικά κηρύγματα να εκδιώξει από τη Ρώμη την αθηναϊκή πρεσβεία επειδή τα μέλη της, οι φιλόσοφοι Καρνεάδης (της Ακαδημίας), Κριτόλαος (περιπατητικός) και Διογένης (στωικός) είχαν κατενθουσιάσει τη ρωμαϊκή νεολαία με τις ομιλίες και την πνευματική τους ακτινοβολία. Οι νέοι γράφει ο Πλούταρχος, ακούγαν τους τρεις φιλοσόφους με θαυμασμό.(Noctae Atticae, Αττικές νύχτες , 6 ,11, 8).

«Οι νέοι παρατούσαν τις διασκεδάσεις τους και έτρεχαν να τον ακούσαν λαχταρώντας να ασχοληθούν με τη φιλοσοφία.» «Εις εκπληιν υπερφυής πάντα κηλών και χειρούμενος έρωτας δεινόν εμβέβληκε τοις νέοις»(Μάρκος Κάτων, αναφερθ. Ανωτερ.)

Ο Κάτων τελικά αποφάσισε και έδιωξε όλους τους φιλόσοφους από την πόλη!!

Το 154 π.χ. απελαύνοντας οι επίκουροι φιλόσοφοι Αλκαίος και Φιλίσκος ( Αθηναίος, ΧΙΙ, 547α ). Το 161 , με ψήφισμα της συγκλήτου , απαγορεύεται η παραμονή στη Ρώμη φιλοσόφων και διδασκάλων ρητορικής ( Σουητώνιος, De grammaticism et rhetoribus , 25)
Γενικά για τους Ρωμαίους η φιλοσοφία ήταν μια φυσική ιδιότητα των Ελλήνων, σύμφυτη με τον εθνικό τους χαρακτήρα , απαράλλαχτα όπως η πατροπαράδοτη φτώχεια τους. Φιλοσοφία και φτώχεια, ατυχήματα και τα δύο, ελαττώματα και αναπηρίες. Πανάρχαιη η διαπίστωση ότι η πενία είναι φυσική και αιώνια κατάσταση στην Ελλάδα «Τη ελλάδι πενίη μεν αει ποτε συτροφός έστι» (Ηρόδοτος , VII 102) ]
Ο Κάτων δεν έχανε ευκαιρία , όχι μόνο να μείωση τους Έλληνες της εποχής του αλλά και την ιστορία και τον πολιτισμό τους. Έλεγε καταφρονητικά « Οι έλληνες έχουν ένα φτωχό κατάλογο μεγάλων ανδρών. Λεωνίδας, Επαμεινώνδας , τέλος πάντων , τρείς ή τέσσερες. Αλλα αν αρχίσω να απαριθμώ τους ήρωες της δικής μας φυλής θα ξημερωθούμε» «Sed dies me defiviet» (Satyra II, 62)
Κικέρωνας(234 π.Χ - 149π.χ.)

Κατά τον Κικέρωνα , μέγα και αυτός ανθέλληνας οι Ρωμαίοι δεν είχαν μεγάλους δημιουργούς γιατί δεν έτυχε να ενδιαφερθούν για την τέχνη «Αν ήθελε ο Φάβιος να ζωγραφίσει δεν θα είχαμε περισσότερους Πολύκλειστους και Παρράσιους από τους Έλληνες;» και αφού έλεγε αυτά , έγραφε και ξανάγραφε στον φίλο του και ρωμαίο μεγαλοφεουδάρχει Πομπώνιο Αττικό , που είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα, να του στείλει αγάλματα και άλλα γλυπτά από την Αττική για να διακοσμήσει τις επαύλεις του.

Για να καταλάβετε την μανία που τον κατείχε , για ένα τραπέζι από την Αθήνα είχε πληρώσει ένα εκατομμύριο σηστέρσιους! «Στείλε ότι κατάλληλο βρεις για την Ακαδημία μου και μη σε νοιάζει για τα έξοδα»(Epistolae , V , Att. I , 2 εκδ. Les Belles Lettres , τ. Α , σ. 69) «Σε παρακαλώ να μου στείλεις ανάγλυφα»(αναφ.ανωτερ. VI Att. I, 101 σελ. 71) και συνεχίζει λέγοντας πιο πέρα «Τώρα, λοιπόν αφού είμαστε πάντοτε παθιασμένοι για δόξα , πιο φιλέλληνες από κάθε άλλον και μας αναγνωρίζουν ως φιλέλληνες…. Βάλε τα δυνατά σου για να πετύχουμε τη συμπάθεια και την εκτίμηση όλων»(αναφ.ανωτερ. XXI , ATT. I, 15 ,1 σ. 137) .

Βέβαια ο «Φιλελληνισμός» του είναι για τους αρχαίους Έλληνες όχι για τους σημερινούς.
Άλλωστε πως ένας φιλέλληνας θα έγραφε κάτι τέτοιο στον αδελφό του το 59π.χ. «Πρόσεχε σχολαστικά, όχι φιλίες με Έλληνες.

Εξαιρώ λίγους εκλεκτούς και μόνο αν είναι άξιοι της αρχαίας Ελλάδας .

Εδώ που τα λέμε, υπάρχουν ανάμεσα τους ένα σωρό απατεώνες και ελαφρόμυαλοι. Έπειτα η μακροχρόνια δουλεία τους έκανε υπερβολικά κόλακες» «Sic vero fallaces sunt permulti et leves et diuturna servitutu ad nimiam adsentationem eruditi»(Contra Verrem XXX – Q.Fr. I , 1, 16 , Les Belles Lettres, σ206) ή μήπως αυτό που γράφει σε μια άλλη επιστολή του (ξανά το 59) είναι φιλελληνικό; «Η ελαφρότητα τους, η κολακεία τους, η προσήλωση τους όχι στο καθήκον αλλά στο συμφέρον μου προκαλούν αηδία» «Pertaesum est levitates, adsentationis, animorum non officiis sed temporibus servientium» Contra Verrem LII – Q.Fr. I , 2, 4 )
Βέβαια ο Κικέρων , ήταν αναγκασμένος να παραδεχτή ότι

«Ομολογώ πως σε όλους τους τομείς της παιδείας οι Έλληνες μας ξεπερνούν» και προσθέτει : «Αλλά αυτό ήταν εύκολο αφού δεν είχαν αντίπαλο για να διαμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία τους» «Doctrina Graecia nos et litterarum genere superbat; in quo erat facile vincere non repugnantes»( De oratore, II, I, 3)

Ελεγέ πως οι ρωμαίοι είναι ανυπέρβλητοι στα ωφέλιμα έργα ενώ αντίθετα οι Έλληνες ασχολήθηκαν με πράξεις «που αξίζουν κώνειο» (Tusculanae Disputationes, II, I , 1)
Ο Κικέρων είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο μισελληνισμού που να πει ότι το μικρότερο εγχειρίδιο του Δωδεκαδέλτου αξίζει περισσότερο από τις βιβλιοθήκες όλων των φιλοσόφων σε βαρύτητα , εγκυρότητα και χρησιμότητα !!!! «Dicam quod sentio; bibliotheces mehercule omnium philosophorum unus mihi videtur Duodecim Tabularum Libellus , si quis legume fonts et capita vidirit , et auctoritatis pondere , et utilitatis ubertate superare»(De oratore , I , XLII , 195)
Κατά τον Κικέρων οι Έλληνες «ενώ έζησαν στην κοιτίδα των γραμμάτων ενώ διακατέχονται από μεγάλο ζήλο για τα Γράμματα και κινούνται άνετα ανάμεσα στα πνευματικά δημιουργήματα των πατέρων τους, ούτε να τα βελτιώσουν μπόρεσαν ούτε να διατηρήσουν αυτή την κληρονομιά.» «Illi nati in litteris ardentesque his studiis , otio vero diffluentes non modo nihil acquisierint sed ne relictum quidem et traditum et suam conseva verint» «Ενώ οι Ρωμαόι, πού ούτε Έλληνες γεννήθηκαν ούτε γνωρίζουν τα ελληνικά ήθη , που ζούν σ’ ένα ανεμοστρόβιλο δρ΄σης, μοιρασμένοι σε τόσες υποχρεώσεις και επιφορτισμένοι με τη διακυβέρνηση της οικουμένης , έχουν αξιοποιήσει τα ελληνικά Γράμματα. Για τους Ρωμαίους , λοιπόν ταιριάζει έπαινος, για τους Έλληνες ψόγος» «Tibine plus laudis an Graecas vituperationis» (De oratore, III, 131)
Γεγονότα

Το 168 π.χ. μετά την συντριβή του Περσέα από τον Αιμίλιο Παύλο 1000 περίπου Έλληνες εκτοπίσθηκαν στην Ιταλία .

Δεκαεφτά χρόνια αργότερα συζητήθηκε στη σύγκλητο έκκληση για επιστροφή των ομήρων στην πατρίδα(μόνο 300 ζούσαν). Κατά την συζήτηση πήρε τον λόγω ο Κάτων και είπε : «Σαν να μην έχουμε άλλη δουλεία , καθόμαστε και κουβεντιάζουμε από το πρωί για τα ελληνικά γερόντια, αν θα τα παραχώσουν δικοί μας νεκροθάφτες ή νεκροθάφτες της Αχαΐας» «Ωσπερ ουκ εχοντες ο πράττομεν καθήμεθα την ημέρα όλη περί γεροντίων Γραικών ζητούντες , πότερον υπο των παρ’ ημίν ή των εν Αχαϊα νεκτοφόρων εκκομισθώσι» (Πλούταρχος , Μάρκος Κάτων , 9)

Όταν ο φιλόσοφός Φορμίωνας μιλούσε επί ώρες για τα καθήκοντα του αρχιστρατήγου και γενικά για τα στρατιωτικά ζητήματα. «de imperatoris office at de omni re military» το κοινό καταγοητευμένος από το λόγο του φιλοσόφου ρώτησε την άποψη του Κικέρων και αυτός είπε ότι στη ζωή του είδε πολλούς παλαβούς γέρους αλλά τέτοιον θεότρελο δεν είχε ξαναδεί ποτέ του. «multos se deliros nenes saepe vidisse , sed qui magis quam phormio deliraret, vidisse neminem»(De oratore, II, XVIII, 75-76)

Απο το http://fotinosorizontas.blogspot.com/

Πως πήραν το όνομά τους γνωστές περιοχές της Αθήνας;

Posted: 03 Jan 2016 06:00 AM PST

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ...

Από πού πήραν το όνομά τους γνωστές περιοχές της Αθήνας;

Ψάξαμε, βρήκαμε και συγκεντρώσαμε σε μία σύντομη λίστα την προέλευση των ονομάτων, κάποιων από τις πιο γνωστές περιοχές των Αθηνών.

Εξάρχεια: Η περιοχή πήρε το όνομά της από τον παντοπώλη από την Ήπειρο, Έξαρχο, ο οποίος στα τέλη του 19ου αιώνα διατηρούσε μεγάλο κατάστημα στη διασταύρωση των οδών Θεμιστοκλέους και Σολωμού.

Εκδηλώσεις στο Πάρκο Ναυαρίνου και την Πλατεία Εξαρχείων

Κουκάκι: Η ονομασία του προέρχεται από τον εργοστασιάρχη Γεώργιο Κουκάκη. Ο Κουκάκης στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν ένας από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε και επαγγελματικά στην περιοχή διατηρώντας βιοτεχνία σιδερένιων κρεβατιών.

Πατήσια: Για τη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν διάφορα πιθανά σενάρια. Λέγεται ότι στο παρελθόν ονομάζονταν Αγά-Πατήσια από τη φράση "Αγά…πάτα ίσια!" που φώναζαν τα παιδιά της περιοχής σε ένα μεθύστακα Τούρκο αγά που τρίκλιζε διαρκώς και τα καταδίωκε. Επικρατέστερη βέβαια φαίνεται να είναι η άποψη του αρχιτέκτονα και λαογράφου Κώστα Μπίρη σύμφωνα με την οποία τα Πατήσια πήραν το όνομά τους από τον αρχαίο Δήμο Βάτης και συγκεκριμένα από τον επιρρηματικό τύπο Βάτησι.

Παιδιά μπροστά από τη Βίλα Δρακοπούλου, στα Πατήσια

Θησείο: Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι πήρε το όνομά του πιθανά από κάποια θυσία που έγινε στην περιοχή κατά την αρχαιότητα. Στην πραγματικότητα όμως, η ονομασία προήλθε από ένα λάθος. Παλαιότερα το Ναό του Ηφαίστου που βρίσκεται στην περιοχή τον αποκαλούσαν λανθασμένα "Θησείο" επηρεασμένοι από τις ανάγλυφες παραστάσεις των άθλων του Θησέα που υπάρχουν στο ναό.

Μεταξουργείο: Από το 1835 υπήρχε στην περιοχή ένα εργοστάσιο κατασκευής μεταξωτών υφασμάτων που έδρευε στην ημιτελή κατοικία του Πρίγκιπα Κατακουζηνού, οικία που διατηρείται ακόμα και σήμερα στις οδούς Μεγάλου Αλεξάνδρου, Μυλλέρου και Γιατράκου.

Καρναβάλι στους δρόμους του Μεταξουργείου

Σεπόλια: Στην αρχαιότητα ήταν γνωστά ως "Μύλοι των Αθηνών" γιατί εκεί οι Αθηναίοι άλεθαν το σιτάρι. Το τωρινό όνομά της περιοχής προέρχεται από τη λέξη "εξωπόλια" χαρακτηρισμός που δινόταν σε πόλεις που βρίσκονταν εκτός σχεδίου πόλεως και δεν είχαν ασφαλτόστρωση.

Πλάκα: Η επικρατέστερη ερμηνεία για το όνομα "Πλάκα" είναι αυτή που τη συνδέει με την αρβανίτικη λέξη "πλάκα= πλάκου, παλιό, αρχαίο". Κατά τον 16ο αιώνα Αρβανίτες κατοίκησαν την περιοχή που είχε εγκαταλειφθεί και ερημωθεί και ονόμασαν την περιοχή Πλακ΄Αθήνα. Φεύγοντας από την περιοχή οι νέοι κάτοικοι κράτησαν την επωνυμία Πλάκα.

Εστιατόριο στην Πλάκα

Κολωνάκι: Η αριστοκρατική περιοχή πήρε το όνομά της από ένα "κολωνάκι" ύψους περίπου δυόμιση μέτρων που είχε τοποθετηθεί στην πλατεία κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, για προληπτικούς λόγους.

Χαλάνδρι: Το Χαλάνδρι στην αρχαιότητα άνηκε στο Δήμο Φλύας. Η λέξη "φλύας" προέρχεται από το ρήμα "φλεί" που σημαίνει ευδοκιμώ, καρποφορώ και η γη του Χαλανδρίου είναι πλούσια σε βλάστηση. Η τωρινή του ονομασία οφείλεται στον Τούρκο μεγαλογαιοκτήμονα Χαλά στον οποίο ανήκαν μεγάλες εκτάσεις γης κατά την τουρκοκρατία.

Δενδροφύτευση στο Θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι

Μετς: Στην επωνυμία της μπυραρίας "Μετς", που άνοιξε ο γιος του ιδρυτή της ζυθοποιίας Φιξ, οφείλει η περιοχή το όνομά της. Παλαιότερα η περιοχή ονομαζόταν και "παντρεμενάδικα".

Ψυχικό: Λέγεται ότι πήρε το όνομά του επειδή εκεί άφησε την τελευταία του πνοή ο μαραθωνομάχος Φειδιππίδης που ήρθε τρέχοντας να αναγγείλει τη νίκη των Αθηναίων έναντι των Περσών. Μία δεύτερη εκδοχή θέλει την Οσία Φιλοθέη που είχε εκτάσεις γης στην περιοχή, να ανοίγει πηγάδι για να ξεδιψούν οι περαστικοί και οι αγρότες. Πράξη που χαρακτηρίστηκε ως ψυχικό εκ μέρους της και για τον λόγο αυτό την τίμησαν δίνοντας στην περιοχή αυτήν την ονομασία.

Αγία Σοφία στο Ψυχικό

Ψυρρή ή Ψυρή: Οφείλει το όνομά της σε ένα νησιώτη από τα Ψαρά ο οποίος έφτασε στην περιοχή και έκτισε και μία εκκλησία που σήμερα δεν υπάρχει πια. Αυτός μετονομάστηκε σε Ψυρής που σημαίνει Ψαριανός και μετέπειτα πήρε και η περιοχή Ψυρή το όνομά της. Ψυρή όμως με ένα ρ και όχι με δύο όπως έχουμε συνηθίσει.

*Φωτογραφίες από Eurokinissi.gr

Θεοδόσιος Λάζαρης

Οι δέκα τρόποι ευτυχίας των αρχαιων Ελληνων

Posted: 03 Jan 2016 06:00 AM PST

Οι δέκα τρόποι ευτυχίας που δίδασκαν οι Αρχαίοι Έλληνες. -----

Όπως πίστευε ο Επίκουρος, ο άνθρωπος είναι κάτι μεγάλο και πολύτιμο.---

Την ευτυχία, τη μακαριότητα, την έχει μέσα του, φτάνει να παραμερίσει όσα τον ενοχλούν και του κάνουν κόλαση τη ζωή.

Εδώ σας δίνουμε 10 μικρά αλλά πολύτιμα μαθήματα ευτυχίας που μας δίνουν οι αρχαίοι πρόγονοι μας!

1.Κάνε τα πάντα με αγάπη

Ζούμε με συναισθήματα, όχι με τις ώρες στο ηλιακό ρολόι. Θα έπρεπε να μετράμε το χρόνο με τους χτύπους της καρδιάς. Αριστοτέλης

Η αγάπη είναι η αιτία ενότητας όλων των πραγμάτων Αριστοτέλης

2. Αγκάλιασε τις προκλήσεις και μάθε από αυτές

Όπως λέει και το αρχαίο γνωμικό:

«Ζήσε το σήμερα και ξέχασε το παρελθόν». Οι προκλήσεις είναι πάντα μια ευκαιρία για κάτι καινούριο. Ακόμη και το ΟΧΙ μπορεί να γίνει μια νέα για να κινηθούμε σε μια νέα κατεύθυνση. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στη ζωή μας είναι ο εαυτός μας.

«Οι μικρές ευκαιρίες είναι συχνά η αρχή μεγάλων έργων». Δημοσθένης

3. Πίστεψε στον εαυτό σου, άκουσε τον και μην παίρνεις πολύ σοβαρά αυτά που σου λένε οι άλλοι.

Κανείς δεν γνωρίζει τον εαυτό σου καλύτερα από εσένα τον ίδιο. Και κανείς τα παιδιά σου. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους που δεν θα μοιραστούν τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες απόψεις και το ίδιο όραμα με εσένα, όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών. Θα υπάρξουν πολλοί που θα σου δώσουν δωρεάν συμβουλές για το πώς θα πρέπει να είναι η ζωή σου ως μητέρα ή πατέρας. Άκουσε τους χωρίς να τους κρίνεις και ακολούθησε αυτό που σου λέει η καρδιά σου

«Εκείνος που ξέρει να ακούει επωφελείται ακόμη κι από εκείνους που μιλούν άσχημα».Πλούταρχος

«Μάθε να είσαι σιωπηλός, άφησε το μυαλό ήσυχο να ακούσει και ν’ απορροφήσει» Πυθαγόρας

4. Ονειρέψου αυτά που θέλεις, και όχι αυτά που δεν θέλεις.

Είναι σημαντικό να ονειρευόμαστε, να κάνουμε μεγάλα όνειρα και να μην σταματήσουμε ποτέ να ονειρευόμαστε. Αλλά πάντα να ελπίζουμε στα καλύτερα

«Μην ξοδεύεις αυτό που έχεις επιθυμώντας αυτό που δεν έχεις. Θυμήσου ότι αυτό που έχεις τώρα, είναι κάτι απ’ όλα αυτά που κάποτε ονειρεύτηκες να αποκτήσεις» Επίκουρος

5. Ποτέ μην τα παρατάς και ποτέ μη χάνεις την πίστη σου

Αντικατέστησε τον φόβο με την ελπίδα. Η ταπεινοφροσύνη, ή αγάπη και η πίστη, μπορούν να κάνουν θαύματα. Και όλα θα συμβούν την κατάλληλη στιγμή και την κατάλληλη εποχή.

«Δεν υπάρχει τίποτα «μεγάλο» που δημιουργείται ξαφνικά…Ένα τσαμπί σταφύλια χρειάζεται χρόνο να ανθίσει, να καρποφορήσει και να…ωριμάσει»! Επίκτητος

6. Πάντα να σκέφτεσαι και να «νιώθεις» θετικά

Η θετική σκέψη είναι δημιούργημα των αρχαίων Ελλήνων. Εστιάστε πάντα στο παρόν και στους λόγους για τους οποίους χαίρεστε! Απομακρύνετε από τη ζωή σας τους αρνητικούς ανθρώπους και φροντίστε πάντα να περιβάλλεστε από ανθρώπους με θετική ενέργεια. Και όπως λένε και οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι:

«Η ιατρική είναι συνυφασμένη με την ουσία του νου» Ιπποκράτης «Η ευτυχία εξαρτάται από τον εαυτό μας» Αριστοτέλης

7. Ψάξε μέσα σου τις απαντήσεις

Πάντα η σκέψη και η ενδοσκόπηση μας βοηθάει να βρούμε τη σωστή λύση, όταν νιώθουμε μπερδεμένοι «Αυτό που μπορούμε να επιτύχουμε εσωτερικά θα αλλάξει την εξωτερική πραγματικότητα.» Πλούταρχος

8. Οι δύσκολες καταστάσεις είναι που μας κάνουν πιο θαρραλέους

«Το θάρρος μας δε φαίνεται στις καθημερινές μας χαρούμενες σχέσεις, αλλά στις προκλήσεις της ζωής και τις αντιξοότητες» Επίκουρος

9. Μην αντιστέκεσαι στο πεπρωμένο σου

«Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεπρωμένο του» Πλάτων «Στον καθένα υπάρχουν τρεις αρετές: Η σύνεση, η δύναμη και η καλή τύχη» Ίων ο Χίος

10. Δες τα λάθη σου θετικά και σαν εμπειρίες που θα κινούνται προς την κατεύθυνση των ονείρων σου.

«Αυτός που κάνει τα περισσότερα κάνει τα περισσότερα λάθη» Ευριπίδης

Πηγή: pronews.gr

200 Έλληνες νεκροί για να υπερασπιστούν το άγαλμα…της Αφροδίτης της Μήλου

Posted: 03 Jan 2016 03:05 AM PST

Γάλλοι σκότωναν Έλληνες για να αρπάξουν την Αφροδίτη της Μήλου! ------Πάνω από 200 Έλληνες έπεσαν νεκροί για να υπερασπιστούν το άγαλμα….......

Πολλοί από εμάς έχουμε…επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, και έχουμε θαυμάσει τον τεράστιο καλλιτεχνικό πλούτο που φυλάσσεται σ΄αυτό το Μουσείο.

Ο επισκέπτης μένει έκθαμβος και άφωνος μπροστά σε έργα τέχνης που έχουν δημιουργήσει μεγάλοι καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο, όπου η αρμονία, το αισθητικό κάλλος, και η τεχνική αρτιότητα αποτυπώνονται στο καμβά, στο μπρούντζο και στο μάρμαρο.

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης, που η διεύθυνση του Μουσείου προβάλλει με ιδιαίτερο καμάρι, είναι το μαρμάρινο άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου, ένα έργο που δεν έχει με ακρίβεια προσδιοριστεί από ποιον καλλιτέχνης έχει φιλοτεχνηθεί.

Το άγαλμα βρέθηκε το 1820 στη κατεχόμενη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Μήλο.

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι το άγαλμα πουλήθηκε από τους Τούρκους στους Γάλλους και οι Γάλλοι για να το φυγαδεύσουν στο Παρίσι μετά την αγορά του, το φόρτωσαν σε ένα καράβι. Όταν οι Έλληνες της Μήλου πληροφορηθήκαν ότι το άγαλμα θα έφευγε από το νησί, ξεσηκώθηκαν για να αποτρέψουν τη φυγή του, κι’ αυτό, γιατί το θεωρούσαν μέρος του Πολιτισμού τους. Τέτοια ήταν η αντίδραση που οι Γάλλοι πυροβόλησαν και σκότωσαν μερικούς Έλληνες.

Όταν τελικά το άγαλμα φορτώθηκε στο πλοίο, οδηγήθηκε πρώτα στον Πειραιά πριν ταξιδέψει για τη Γαλλία. Κάποιοι από τους ‘Ελληνες της Μήλου πήγαν στον Πειραιά για να σταματήσουν την αρπαγή του αγάλματος.

Όπως γράφει ο Έλληνας ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης στην εξάτομη «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821»: Στον Πειραιά όταν μαθεύτηκε το γεγονός μαζεύτηκαν στην προκυμαία πάνα από χίλιοι άνθρωποι που προσπαθούσαν να ματαιώσουν την αρπαγή του αγάλματος.

Τέτοια ήταν η αντίδραση, που συγκρουστήκαν με το γαλλικό πλήρωμα του πλοίου και τα τουρκικά στρατεύματα. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Πάνω από 200 Έλληνες πέσανε νεκροί και τελικά το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου φυγαδεύτηκε στη Γαλλία. (μάλιστα λέγεται ότι το ένα χέρι του αγάλματος μέσα στη δίνη της συμπλοκής έπεσε στη θάλασσα και χάθηκε).

Αυτοί λοιπόν οι «αμόρφωτοι» Έλληνες ψαράδες και αγρότες δώσανε τη μάχη της αξιοπρέπειας δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους για να υπερασπιστούν το Πολιτισμό τους.